J. Tuwim – “Szczęście” – The Polish

Szczęście

Nieciekaw jestem świata,
Ogromnych, pięknych miast:
Nie więcej one powiedzą,
Jak ten przydrożny chwast.

Nieciekaw jestem ludzi,
Co nauk zgłębili sto:
Wystarczy mi pierwszy lepszy,
Wystarczy mi byle kto.

I ksiąg nie jestem ciekaw
– Możecie ze mnie drwić –
Wiem ja bez ksiąg niemało
I wiem, co znaczy żyć.

Usiadłem sobie pod drzewem,
Spokojny jestem i sam –
O, Boże! O, szczęście moje!
Jakże dziękować Ci mam?

Julian Tuwim

“bruLion” skandalami słynący

30 lat temu powstało czasopismo literackie i kulturalne, które promowało literatów nowego pokolenia nazywanych często “pokoleniem brulionu” (m.in. Marcin Świetlicki). Z czasem krąg zainteresowania “bruLionu” objął tematykę społeczną i polityczną – zwłaszcza lat 90. Ostatni numer czasopisma ukazał się w 1999 r.